ChinaScan.org

Archiwum dla 'Peking Opera' Category

Peking Opera posiada "kategoryzacji charakter." Zgodnie z płci i usposobienie, znaki podzielone są na cztery podstawowe funkcje: sheng (typu męskiego charakteru), dan (rodzaj żeński charakter), jing (wpisz znak z namalowanym twarzy), i chou ( clown). Każdy typ roli pochodzi z jego własnej podziału.

Sheng jest dorosły mężczyzna. Można go podzielić na cztery rodzaje. Po pierwsze, lao sheng w średnim wieku i starzy mężczyźni z brodą. Lao sheng może być typu specjalizuje się w śpiewie, lub typu specjalizujący się w sztukach walki. Sheng Lao jest najczęściej mężczyzna postać w operze pekińskiej. Cheng Changgeng i Tan Xinpei, uznawane za założycieli Opery Pekińskiej, obaj gracze lao sheng. Po drugie, sheng wu, lub człowiek z walki umiejętności. Sheng wu mogą specjalizować się w długiej broni lub broni krótkiej. Broń wu-sheng długo nosi zbroję, wygląda godnie i ma umiarkowany umiejętności śpiewu i recytacji, natomiast broń wu-sheng krótki nosi krótkie ubrania i jest szybki w działaniu. Po trzecie, Sheng Xiao w młodych przystojnych mężczyzn, z których większość uczonych. Znak ten jest często przedstawiana w historie miłosne. Sheng Xiao można podzielić na-hat sheng gazę (urzędnika sądowego), Sheng Xiao wentylatora (uczony za pomocą wentylatora), pióro fan-sheng bażant (przystojny młody człowiek), a ubogich sheng (uczony nie stać się oficjalnym). I po czwarte, Hong sheng znaków gra z czerwoną twarzą, takich jak Guan Yu i Zhao Kuangyin.

Ze względu na wyjątkowość Opery Pekińskiej, rola Sheng Xiao dawna stosunkowo nieważne. Podczas gdy wiele odtworzenia dawać lao sheng i dan (kobiety) role, Sheng Xiao jest stosunkowo niejasne. W historii Opery Pekińskiej, znanych aktorów w roli xiao sheng były nieliczne. Wcześniej uznaniem graczy Sheng Xiao Cheng były Jixian (1874-1944), Jiang Miaoxiang (1890-1972) i Jin Zhongren (1886/50). Później znany gracze Yu Zhenfei (1902-1993) i Ye Shenglan (1914 - 1978). Wśród xiao sobowtórów sheng, jedynym, który może grać w pokazach gdzie xiao sheng jest bohaterem był Ye Shenglan.

Zupełnie inaczej jest z zachodniej opery, gdzie młody bohater jest bardzo ważne i odgrywają aktorzy bardzo entuzjastycznie. W spektaklu, Sheng Xiao jest najbardziej uderzającą cechą jest śpiew i recytacja z połączeniem i fałszywe głosy prawdziwe. Jego falset jest stosunkowo wysokim i dobrze, a rola odmienne od sheng Lao. Z drugiej strony, xiao sheng "falset jest odmienna od tego z dan (kobiety) rolę. Powinna być silna, ale nie szorstkie. I to nie powinno być miękkie i delikatne, jak kobiecy głos. Dostrajające niuanse Sheng Xiao śpiewa jest trudne. Dlatego też nie wielu aktorów którzy osiągnęli najlepsze wyniki w graniu tej roli jak Ye Shenglan.

Dan to ogólne określenie dla postaci kobiecych. Spokoju i łagodności nazywa Qing Yi i zazwyczaj stanowi ortodoksyjnych kobiet yong. Żywy nazywa dan hua i stanowi dziewcząt zwykłych gospodarstw domowych lub dyspozycji ekstrawersyjny. Istnieją również lao dan (samice), Dan wu (kobieta z umiejętności walki) i cai dan, który kiedyś grał przez męskich aktorów. Tylko "malowane twarz" lub jing, zwykle twarzy makijaż. Są to męskie o charakterze surowca, śmiały i swobodny. Mówią głośno krzyczeć na byle powodu, a jeśli irytuje, może użyć siły. Jing role są podzielone, także w "Singing zorientowanych typu, lub jing wen, i" walki "typu, lub Jing Wu. Actors podszywanie jing powszechnie malować twarze w różnych stylach, począwszy od jednego koloru do wildering kombinacje i wzory.
Czytaj resztę tego wpisu »

W początkowym okresie, Peking Opera została wystawiona na ciekawy etap. Z przodu etapu obejmuje przodu, z trzech stron twarzą do publiczności. Po drugiej stronie jest za kulisami. Haftowana zasłona wisi w kulisy, i na każdej stronie kurtyny jest zasłonięte drzwi dla wykonawców do wejścia lub wyjścia na scenę. Już na etapie od drzwi wejściowych, aktor z pełnym makijażu i kostiumie zaczyna odgrywać swoją rolę, po zakończeniu jego realizacji, zaczyna etapie przez drzwi wyjściowe. Oznacza to koniec pokazu, czy przejście do innej części gry. Po 1908 roku, który pojawił się nowoczesny teatrów i korzystanie z ustawień w Szanghaju, lud zwany starym stylu shoujiu kurtyny etapie.

Shoujiu została wykonana z tkaniny lub satynowe i haftowane wspaniałe wzory. Służył jako ustawienie, ale nie zostało ograniczone przez oper wykonywanych. To było bardziej jak prowadzi aktora szyld. Co słynny aktor miał swojego przedstawiciela shoujiu. Mei Lanfang (1894-1961), na przykład, używane zasłony haftowane kwiaty śliwy, piwonie i pawie, a Ma Lianliang (1901-1966), znany aktor, który zazwyczaj gra się starości, miał kurtyny etapie haftowane zestaw dynastii Han rydwany horsedrawn.

Na scenie znajdują się rekwizyty i dekoracyjny charakter, zazwyczaj stół i dwa krzesła. Wyimaginowany pokój wyposażony jest w obecności stół i dwa krzesła. W myśl publiczności, przestrzeni wokół stołu i krzesła mogą być pałac, gabinet, sądu, w którym podejrzani próbowali lub dowódca wojskowy namiot. Albo może to być huczne restauracji. Różnica leży w szczegółach w dekoracji stołu i krzesła. Jeśli jest to pałac, kurtyna tabeli będą miały wzory smokiem, czy jest to badanie, kurtyna tabeli będzie niebieski lub zielony kolor światła i haftowane kilka storczyków.

Dużo nauki idzie w jak postawić stół i krzesło. Jeśli przewodniczący jest umieszczony za stołem, to pokazuje uroczystej okazji: cesarz posiada sąd, urzędnik officiates, lub ogólne obsługuje sprawy wojskowe. Jeśli przewodniczący jest umieszczony w przedniej części tabeli, pokazuje zwykłego domowego codziennego życia.

Jest jeszcze jeden interesujący punkt. Krzesła na scenie mają poduszki, które są różnej grubości. Dlaczego? W operze pekińskiej, różnych znaków nosić buty z podeszwami o różnej grubości. Sheng lub jing charakter nosi grubą podeszwą buty (o grubości 20 cm), podczas gdy dan i chou znaków nosić cienkie podeszwie z nich (1-2 cm). I różne postacie muszą mieć różne postawy siedzącej. Charakter dan naprawdę powinien siedzieć na poduszce, mając na uwadze charakter sheng ma siedzieć na krawędzi krzesła, a chou (błazen) postać może poruszać lub nawet kucać na poduszce. W tabeli może służyć jako łóżko, wsparcie dla obserwacji odległych obiektów z dużej wysokości, most, wieża bramy, góry, a nawet chmury. Przewodniczący może służyć jako broń do znaków. W operze pekińskiej, tak prosta metoda jest stosowana do przedstawiania bogatą fabułę. Podczas oglądania Peking Opera, nie ma potrzeby szukać realności. Odbiorcy otrzymują wielki pokój dla wyobraźni. "Stół i dwa krzesła" stał się symbolicznym znakiem Peking Opera "mniej znaczy więcej" sposób wizerunek.

Postacie w operze pekińskiej często jeździć konno. Widzowie nie zobaczą prawdziwego konia na scenie. Zamiast tego, postać trzyma bat jazdy z frędzlami, aby pokazać, że jest na koniu. Jest to kolejny przykład na szerokie wykorzystanie symboli w operze pekińskiej. Nie ma prawdziwego konia na scenie, ale aktor ma przedstawiać swoją postawę Jazda w sposób charakterystyczny i wdzięku. Biczem aktor daje największą swobodę do działania. Z różnych pantomimicznych gestów z bata, w stanie wykazać, galopujący koń, koń z opuszczoną głową, koń, który pozostaje w tym samym miejscu po uruchomieniu na pół dnia lub koń, który przemierzając tysiące mil w mgnieniu oka.

Biczem jest namacalnym etapie wniosku. W operze pekińskiej są też rekwizyty, wirtualną typu. W Picking up Jade Bransoletka (shi yu Zhuo), na przykład szwy dziewczyna podeszwy szmatką. Podczas jedynego jest realne i namacalne, igła jest wymyślony. W ręce aktorka, brak igły jest lepszy niż rzeczywiste igły. Innym przykładem jest przyjęcie. Zamówienia host "do stołu". Kelnerzy natychmiast przeprowadzić puli wina i okulary na scenę. Gospodarzem i goście zaczynają pić kieliszek za kieliszkiem. Ale publiczność nie widzą prawdziwego wina, ryżu i potraw. Aktorzy na scenie naprawdę nie jeść i pić. Wkrótce jednak wszystkie one są "full". W operze pekińskiej, naczynia kuchenne nie są zazwyczaj przeprowadzane na scenę.

Rekwizyty, dużych i małych, jak i proste ustawienie w operze pekińskiej, w tym świeczniki, lampiony, wiosła, listy, papier, tusz, pędzle do pisania, płyty atramentu i pawilonów, nie są wykonane z oryginalnych materiałów - grają rolę jedynie symboliczne . Duży wybór broni, a także flagi wykonywane przez strażników honoru nie są prawdziwe, albo, jeśli są one opatrzone podobieństwo do prawdziwych rzeczy. Peking Opera jest zwykle podzielony na kilka aktów prawnych. Tradycyjnie, kiedy nastąpiła zmiana aktów prawnych, grupa ludzi zwanych warcaby etapie byłoby zmienić ustawienie. Noszenie długich sukniach, ale bez wyrazu twarzy, co, oni wchodzą na scenę po ponad aktu, dokonywać zmian w stół i krzesła, wskazując na zmiany miejsca i czasu, i opuszczają scenę w milczeniu. Zdarza się, że będą produkować pewien wpływ etapie. W Inter-linked namiotów wojskowych (lian zai ying), na przykład, aby pokazać, Liu Bei, składając swą ucieczkę w pożogę, stojący na etapie sprawdzania strony sceny, by światło kawałki papieru i rzucić palenie papieru na aktorów, którzy następnie do ucieczki lub gaszenia aktów - czyny godne akrobaci.

Tradycyjne scenografii jest częścią konwencji Peking Opera. Wielu zagranicznych odbiorców są bardzo ciekawi Peking Opera mocno stylizowanych przedstawień. W operze pekińskiej, dwa kawałki materiału stanowią lektyce; push i pull przez uczestnika oznacza otwierania i zamykania okna. Ludzie oglądania Peking Opera po raz pierwszy może być trudno zrozumieć. Ponadto, opery pekińskiej są ściśle związane z historią, kulturą, zwyczajami i warunków społecznych w Chinach. Aby korzystać z Opery Pekińskiej, widzowie muszą zrozumieć, Chin, jej historii i kultury.

Dziś wielki jedwabna kurtyna wisi przed sceną opery pekińskiej. Pokaz rozpoczyna się, gdy kurtyna podnosi się. Ta kurtyna nie schodzi aż cały show dobiega końca. Między aktami, druga kurtyna wykonana z satyny i wznosi się zamyka. To "podwójne kurtyny" praktyka jest wynikiem reformy w 1950, kiedy przetasowania w stół i krzesła na scenie między aktami przez grupę kontrolerów na oczach publiczności został zniesiony.

W przeszłości, osób odwiedzających Pekin będzie zawsze iść do teatru, aby obejrzeć spektakl Opery Pekińskiej. Gdy widzimy dzisiaj pokazać, powiedzieć "watch opery." Ale stary Beijingers powiedzieć "słuchać opery" zamiast. Liczy się w operze pekińskiej śpiewa, podczas gdy wydajność jest bardzo wystylizowana. Odbiorcy są przyzwyczajenie do słuchania śpiewu z zamkniętymi oczami i rękami grając razem. Kiedy chcą konkretnej linii, to oni krzyczą "brawo!" Są to typowe fanów.

W starym stylu teatrów Opery Pekińskiej, gdzie wykonano przed 1950 były nazywane xiyuanzi, co dosłownie oznacza "dziedziniec Opery." Usługi w xiyuanzi były raczej proste. Na scenie był kwadratowy, z trzech stron rozszerzające prawo w rzędy siedzeń dla publiczności. W krótkim czasie w okresie Qing (1644-1911), xiyuanzi był nazywany "dziedziniec herbaty". W tym czasie publiczność zapłaciła za herbatę, ale nie w operze patrzyli. Dla klientów, ich głównym celem w nadchodzących do "dziedziniec herbata" było napić się herbaty, a obserwując opera była czymś w rodzaju "przypadkowe". W okresie Qing, pokazać w xiyuanzi może trwać tak długo, jak 10-12 godzin, wszystkie w ciągu dnia. Klienci również uwagę na przekąski, takie jak nasiona słonecznika i orzeszków ziemnych palonych. za urządzenia nie została pobrana do przed rozpoczęciem przedostatniej pozycji w dniu teatralne programu. Cechą charakterystyczną xiyuanzi w starej części Pekinu był "gorący ręcznik wyrzucić." Kelnerzy, krzycząc: "tu pojawia się ręcznikiem" rzucą parze ręczniki do odbiorców, z wielką dokładnością. Kelnerzy akceptowane porad i nie targował się na ich wielkość.

"Podwórka Tea" zostały nazwane później xiyuanzi, lub w starym stylu teatru. W okresie Republiki Chińskiej (1911-1949), stał się znany, teatry, i scena była wzorowana etapach na Zachodzie. Xiyuanzi, który został w tradycyjnym stylu, był mniejszy niż typowy teatr Western zdolności , ale to, co widzowie słyszeli w xiyuanzi był oryginalny śpiew aktorów i aktorek, bez głośnika.

W środku i ostatni okres 19 wieku, zyskała popularność Opery Pekińskiej, liczba xiyuanzi w Be? ING wzrosła, a większość z nich znajduje się w kwitnący rejon na południe handlowym Qianmen Gate Tower. Oglądane z góry, znajduje się na dzielnicy miasta osi północ-południe. Na scenie teatru w starym stylu nie była duża. Etapy zostały po raz pierwszy betonowa z drewnianych desek, a następnie pokryte dywanami. Miało to na celu upewnienie się, że aktorzy co summersaults nie zaszkodzi się. Z przodu etapie wznoszone były zazwyczaj dwie kolumny, w którym zostały napisane słowa pochwały zespół wykonujący w tym czasie. Z tyłu sceny wisiał haftowana zasłona, która była prywatną własnością czołowym aktorem dnia. Kurtyna urodziła wzory kwiatów i ptaków, w stylu zgodne z czołowym aktorem. Spotykam się kurtyna, publiczność wiedzieli, kto będzie grać główną rolę.

Poniżej scena była ziemia brudu. Później ziemia była wyłożona cegłami a jeszcze później z cementem. W początkowym okresie, publiczność siedziała na ławkach naprzeciwko siebie w podłużne drewniane stoły. Taka postawa ułatwia czatowanie siedzi i jedzenie przekąski ale nie nadaje się do oglądania spektaklu teatralnego. Dopiero po roku 1914, że długie ławki z oparciem były umieszczone równolegle do sceny, dzięki czemu publiczność do twarzy na scenie. Na tylnej ławki zostały przybite długo ramce deski, na których znajdowały się filiżanki. W tym czasie, mężczyzn i kobiet zostały rozdzielone w teatrach w starym stylu, z mężczyzn siedzących na dole i kobiet siedzących na górze. Nie jest do 1931 roku, że mężczyźni i kobiety siedzieli razem. Z tyłu rzędy siedzeń została umieszczona zwykle podłużny stół z napisem "Miejsce tłumienia" na jej temat. Gdy zaczął grać, w pełni uzbrojonych żołnierzy przyszedł siedzieć za stołem do czynienia z ewentualne zamieszanie. Na wakacje, właściciel teatru by oddać je do koperty faszerowane pieniędzy do poszukiwania ich ochrony.

W początkowej fazie xiyuanzi, nie było gazet, ani nie były tam reklamy i plakaty. Metody promowania było miejsce na xiyuanzi właściwości etapie brama na wieczorne show. Dla ludzi, którzy lubi Opery Pekińskiej, spojrzeć na właściwości etapie wystarczyło domyślać, co koncert był na wieczór. Na przykład, kamiennego bloku wskazał Yanyang budowlane (lou yang yan) i duża włócznia Walka Down-przesuwne Chariots (Tiao hua che). Kupie broni różnego rodzaju wskazują, że wieczorem w zeszłym grać będzie Havoc in Heaven (nao gong tian). Broni użyto do ujarzmienia Monkey King, bohater sztuki. Dzień program został wydrukowany na kartce papieru z żółtym bloku drewna i sprzedawane za grosz lub dwa. Dopiero po 1920 roku, aby programy były drukowane z ołowiem typów.

Peking Opera miała ścisły związek z obszaru Qianmen Gate Tower w Pekinie, który był kolebką kultury ludowej w mieście. Na początku lat Opery Pekińskiej, Qianmen Gate Tower, gdzie obszar miasta rozrywki, gastronomii, handlu i działalności ludzi kultury były skoncentrowane. To jest prawo w tej dziedzinie, Peking Opera rosła i kwitła. Nie tylko Pekin teatrów Opera'sold i domy aktorów i aktorek skoncentrowanego tutaj, ale wielu fanów Peking Opera i osoby związane z przedstawienia teatralne mieszkał w okolicy, too. W ciągu ponad 50 lat od początku 20 wieku do 1957 roku, Qianmen Gate obszarze Tower była domem dla około 600 znanych artystów Opery Pekińskiej, opera pingju, akrobatyki i quyi (w tym form sztuki ludowej ballady śpiew, opowiadania, komiksy dialogi, rozmowy klapy i krzyż rozmowy). Te artystów nauczył ich sztuki z różnych mistrzów i każdy miał swoje unikalne umiejętności. W tym czasie na południe Tianqiao z Qianmen Gate Tower kwitnącej, na obszarze gęsto zaludnionym centrum Pekinu. A dusza Tianqiao było tradycyjnej kultury ludowej w Pekinie.

Władcy z dynastii Qing (1644-1911) wszystkie lubią opery. Niektóre z nich, takie jak cesarzowa wdowa Cixi (1835-1908), były koneserów Peking Opera. Pod koniec 18 wieku, śpiew operowy w Chinach rozwinęła się w kilku systemów. Popularne lokalnych opery używane melodie, które zawarte gaoqiang (rozbił śpiew), geyang (powszechne wzdłuż środkowego i dolnego biegu Jangcy), bangzi (powszechne wzdłuż doliny rzeki Yellow) i liuzi (która powstała w Shandong). Aby literatów w czasie, tych oper były znacznie gorsze od kunqu opery, który jest oczyszczany i poważne. Z wielką pogardą, nazywano je lokalnych huabu oper.

Popularność huabu miał coś wspólnego z popularnymi odwołania. Huabu odtworzenia powiedzieć historycznych opowieści i podań ludowych kochany przez ludzi pracujących. Śpiew był klarowny, wyraźny i intensywny, a recytacje były łatwe do zrozumienia. Brzydkie kaczątka stał się tak popularny, że wiele firm huabu rywalizowały o darń nawet w Suzhou w prowincji Jiangsu, miejsce narodzin opery kunqu.

Peking Opera ma swoje źródło w operach huabu. Nie urodził się w Be? ING (Pekin). Jego poprzednikiem jest opera huabu że było powszechne w środkowym i dolnym biegu Jangcy w wykonaniu zespołów Anhui w połowie-17th. zespołów Anhui nie została ograniczona do inscenizacji opery huabu Anhui. Występowali także opera kunqu, w hanxi opera Hubei i centralnego zwykłego użytkownika bangzi opery. W wyniku tych zespołów było barwne i bogate melodie, a także wiele interesujących sztuk. Ich podmioty rozwinął wyczyny i akrobacje. Przed przyjazdem do Pekinu, opera huabu Auhui połączeniu cech charakterystycznych melodii huang pi er i XI, ta pierwsza jest stała i melancholia, to jest on żywy i życiem, i pi er huang xi stanowią rdzeń w wysokości Opery Pekińskiej. Ponadto zespoły Anhui były dobre asymilacji wykonujący właściwości innych oper, takich jak recytacja opera jingqiang (Pekin), piskliwy arie qinqiang opera (Shaanxi), melodii i recytacja opera hanxi (Hubei) i ruchy ciała, sposób obraz i muzykę z opery kunqu (Suzhou). Po sześćdziesięciu lat ewolucji, unikalny teatralnych odmiany - Peking Opera - powstała.

W roku 1790 zespół kierowany przez Anhui Gao Langting przybył do Be? Nia do udziału w spektaklach w ramach obchodów 80. urodzin cesarza Qianlong. To było wkrótce po trzech innych firm teatralnych z Anhui - Sixi, Chuntai i Hechun. Po wykonaniu swojej pracy, tych zespołów Anhui przebywał w stolicy oferuje spektakle dla lokalnej publiczności. W tym czasie, co zespoły Anhui oferowali był Peking Opera.

Opery Pekińskiej, które zostały opracowane z asortyment wsi pokazuje, że wielu odbiorców. Byli wśród nich nie tylko członkowie rodziny królewskiej, urzędników i uczonych, lecz również kupcy, mieszczanie i rzemieślnicy. Peking Opera stał się stopniowo mieszczan zorientowane wykonywania art. Dynastii Qing był w okresie stabilności społecznej i dobrobytu gospodarczego, gdy zespoły Anhui wniesiona w operze pekińskiej do stolicy. Na przełomie 19 - 20 wieku, kiedy Opery Pekińskiej doszedł do dojrzałości, nie ma transakcji, do dobrze prosperującego przemysłu rzemiosła i handlu, był domem dla około 360 domy cechu, przemysłu i usług gastronomicznych dla mieszkańców także rozwija?. W tym czasie na obszarze Qianmen był nie tylko centrum handlowe, ale także miał stężenie teatrów, herbaciarni i restauracji, a Tianqiao obszarów Bell Tower i roiło się artystów ulicznych, jak również handlarzy i drobnych podmiotów gospodarczych. To nie tylko źródeł, publiczności na spektakle w teatrach, ale również przyczyniły się nowych metod zarządzania dla teatrów i opery pekińskiej firmy.

Po roku 1860 z telefonu występy zespoły operowe, Peking Opera szybko rozprzestrzenił się po całym kraju. Tianjin i Hebei i Shandong okolicznych województw, gdzie Peking Opera zyskała popularność w jak najszybszym terminie. Miejsca, w których dość wcześnie przybycia Peking Opera zawarte Anhui, Hubei i północno-wschodnich Chinach. W 1867 roku, Peking Opera rozprzestrzeniania do Szanghaju. W tym czasie wielu znanych aktorów Peking Opera udał się na południe, co Shanghai Peking Opera centrum na równi z Pekinu. Peking Opera w Szanghaju stopniowo rozwijane kilka unikalnych cech, co doprowadziło później do podziału "Beijing School" i "Shanghai School." Na początku 20 wieku, Peking Opera została przeprowadzona w Fujian i Guangdong na południu, na wschodzie Zhejiang Heilongjiang na północy i na południowym zachodzie prowincji Yunnan. W 1940, Pekin Opera miała imponujący rozwój w prowincji Syczuan, Shaanxi, Guizhou i Guangxi.

W 1919 roku Mei Lanfang, Peking Opera aktor master niezrównaną sławą cieszy to i nawet dzisiaj, udał się do Japonii z jego teatralnej spółki teatralne. Peking Opera od zespoły często wystawiane były w obcych krajach. A ludzie w innych częściach świata odniesieniu Opery Pekińskiej jako przedstawiciel tradycyjnego teatru chińskiego. Dzisiaj, Peking Opera stała się premiera opery typu w Chinach nie mając rywala pod względem liczby odtworzeń, artyści, zespoły i publiczność, jak i wpływów.

Stare zegary w Pekinie lubiło odwiedzać targi świątyni w minionej epoki. Odbyły się one w różnych miejscach w mieście podczas Spring Festival, czy chińskiego Nowego Roku, przynosząc radość dla dzieci i dorosłych. Peddlers sprzedawane zabawki o nazwie Golden Maczuga, broń używana przez Monkey King, bohatera w klasycznej powieści Pielgrzymka na Zachód. Dzieci kupi pałką domu i władać sposób Monkey King miał do zrobienia. Oczywiście, dzieci mogą również powiedzieć jedną lub dwie historie o Monkey King i naśladować jego miejsce akt szczypanie ucha i policzka zarysowania.

The Monkey King jest popularną postacią opery w Chinach. Każdy chiński lubi to inteligentny, zaradny, odważny i tylko duch, którego nazwa jest Niedziela Wukong. Dzieci użyć maski Monkey King i jego złote pałkę, aby naśladować jego wielu atutów.

Cudzoziemcy zainteresowani Peking Opera zwykle są zapraszani, aby grać w Monkey King. Będą oślepiony przez grupę aktorów nadpobudliwe skoki i podejmowania summersaults jak małpy na scenie. Aktor grający wszechmocny Monkey King będzie zawsze zostawić głębokie wrażenie na publiczności. Grać w Monkey w operze pekińskiej pochodzi z opery kunqu, który powstał w Suzhou, Chiny na wschodzie. Dzisiaj, zazwyczaj mężczyzn aktorów wcielić się w rolę Króla Małp.

Wykonawca musi opanować cały zestaw monkey-umiejętności gry, przedstawiając szerokość Monkey King's widzenia, jak i jego pomysłowość, żywość i zręczność. Kilka Peking Opera aktorzy przedstawili swoje imię, grając w Monkey King. Obejmują one Yang Yuelou (1844-1889) i Yang Xiaolou (1878-1938), którzy byli ojciec i syn, Li Shaochun (1919-1975), Li Wanchun (1911-1985) i Ye Shenzhang (1912/66). W 1937-1942, Monkey King odtworzeń miał ich świetności w Pekinie.

Często Monkey King odbył się w kilku kinach w tym samym czasie. Niektóre teatry nawet specjalizująca się w inscenizacji Monkey King odtworzenia, oferując pokazuje w serii. W 1926 roku, Peking Opera aktorów Yang Xiaolou i Zheng Faxiang wystawił Monkey King zagrać w Japonii. W tym czasie takich spektakli jak: Havoc in Heaven (nao gong tian) i wodę zasłoniętych Cave (shui lian dong), oba odcinki ilgrimage P na Zachód z udziałem Monkey King, były popularne wśród zagranicznych odbiorców.