ChinaScan.org

Archief voor de 'Chinese Gardens' Category

In het jaar 581, de oprichting van de Sui-dynastie (581-618 AD) een einde aan de lange periode van verdeeld regel in China. 37 jaar later, de Tang-dynastie (618-907 AD) omver de Sui-dynastie, en het opzetten van een groot verenigd feodale rijk. Omdat de Tang heersers een beleid van ontwikkeling van de productie en de stabilisatie van de samenleving als geheel genomen, ontwikkelde de landbouw, de economie bloeide en de hele politieke situatie is gestabiliseerd. China werd welvarend als nooit tevoren.

Als de liefde van de natuurlijke omgeving van de Wei en Jin periode is de teleurstelling over de politiek en de noodzaak om te ontsnappen aan de realiteit weerspiegeld dan, integendeel, was dezelfde liefde van natuurlijke tuinen van de Tang-dynastie gebaseerd op de noodzaak voor recreatie en het plezier van de bloeiende regel op dat moment. De keizerlijke tuinen van de Tang-dynastie waren vooral geconcentreerd in de stad goed en voorstedelijke gebieden van de hoofdstad Chang'an en de oostelijke hoofdstad Luoyang. De grootste van deze tuinen was Jin Yuan (de Verboden Tuin) gelegen aan de noordkant van Chang'an. In de annalen van de Chinese geschiedenis, wordt het opgenomen dat het 27 Li (13.5 km) in de breedte van oost naar west, en 23 li (11.5 km) in lengte van noord naar zuid, en bedekt een groot gebied. In de tuin kon worden 24 kleinere tuinen en clusters van structuren, zoals de Wangchun gevonden (Op zoek naar Spring) Palace, Yuzao (Vis en Weed) Palace, Jiuqu (Nine Beurten) Vijver, en Fangya (verhuur van de eend) Paviljoen.

Jin Yuan was de belangrijkste plaats waar royalty's zou komen om het landschap te genieten en voor de jacht. Elk jaar zou de keizer komen met de keizerin, zijn concubines en zijn onderdanen voor de jacht, feesten, zingen en dansen, spelletjes, voetbal, haan-gevechten, en touw-pulling wedstrijden. Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de verschillende games en entertainment in de tuinen. Polo was vooral populair onder de Tang-dynastie keizers, waar zij zeer bedreven werd. Tijdens het midden van de Tang-periode werd een Koninklijk Art Institute opgezet in de Liyuan (Peer) Tuin op de zuidpunt van het Jinyuan Gardens. De keizer van die tijd Li Longji (datum van de regel 712-755 AD) persoonlijk leerde muziek aan het Instituut.

Het paleis tuinen van de Tang-dynastie was "drie Binnenflessen" (de Daming Paleis, het Paleis en het Taiji Xingqing Palace), en "drie tuinen" (de Dongnei Garden, de Xinei Garden en de Jinyuan Garden). De zogenaamde "drie Binnenflessen" waren de eerste plaats een combinatie van paleizen en tuinen. De frontale deel van de Daming paleis werd het paleis gebied en het noorden van dit gebied was de tuin. In het centrum van het paleis Daming gebied was de Taiyechi, een vijver van grote afmetingen, die was gelegen op dezelfde centrale as als de Xuande (advocaat Deugd) Palace en de Zichen (Koninklijk Purple) Palace. Deze manier van het situeren van het paleis gebied in de voorkant en de tuin aan de achterkant werd de basis lay-out van het koninklijke paleis van de toekomstige tijden.

De Quyang Vijver aan de zuid-oost hoek van Chang'an werd ook bekend als de Furong of Hibiscus Garden. Deze tuin was oorspronkelijk gereserveerd voor het plezier van de royalty's, en niet pas later werd het geopend voor het publiek. De oevers van de vijver vol met bochten en inhammen, met verschillende stijlen van paviljoens gebouwd op de randen van de bank, en bomen en bloemen van alle soorten geplant er te behagen het oog, waardoor het een van de mooiste pittoreske plekjes in de tuin Chang'an. Elk jaar op de derde dag van de derde maand en de negende dag van de negende maand van de maankalender, is de tuin feestelijk versierd met lampions en gekleurde slingers, muziek wordt afgespeeld in de tuin, en handelaren en leveranciers verkopen van allerlei goederen zetten kraampjes langs de oevers. De keizer wordt geleverd met de keizerin en zijn concubines om zich te vermaken in de tuin, en hij legt uit feesten voor alle ambtenaren. Op deze dagen zijn gewone volk ook toegelaten tot de tuin, waardoor het een medley van menigten, kleur en vreugde. Deze praktijk, waarbij de keizerlijke tuinen in plaatsen waar gewone mensen samen kunnen zich vermaken met de royalty's en aristocraten is zeer zelden aangetroffen in de gehele geschiedenis van de Chinese feodale maatschappij.

Het is opmerkelijk dat de bloei van cultuur en kunst tijdens de Tang-dynastie creëerde een zeer gunstige culturele achtergrond voor de ontwikkeling van particuliere tuinen. De afbeeldingen van natuur in de Tang-periode poëzie werd niet alleen talrijker, maar ook steeds meer volwassen. De traditionele Chinese landschappelijke schilderijen ook niet slechts geleidelijk gerijpt, maar werd een onafhankelijke school van het schilderen op zich, en veel beroemde schilderachtige schilders van die periode werd beroemd in latere tijden. De bloei van poëzie en schilderij van landschap, samen met haar creatieve methoden, oefende een belangrijke invloed op het ontwerpen en bouwen van de tuinen van die periode.

Als u de Wangchuan Garden Residence Chang'an gebouwd in de buurt van de beroemde dichter en schilder Wang Wei als voorbeeld-bouwde hij deze tuin in een natuurlijke vallei begiftigd met heuvels, bossen en meren. Deze tuin heeft 20 schilderachtige plekjes. Het landschap is zeer schilderachtig, en geïnspireerd een flink aantal van zijn beter bekende gedichten. Hoewel deze tuin is niet langer in het bestaan, de mensen van latere tijden nog steeds te zingen zijn lof. Qianlong keizer van de Qing Dynastie (regering 1736 tot 1795) zelfs bouwde een "Beiyuan Mountain Village" unieke plek in de tuin Yuanmingyuan in navolging van Wang Wei's Wangchuan Garden Residence.

De literatoren van welvarende tijden leken te bezitten bijzonder hoge geesten. De beroemde dichter Bai Juyi persoonlijk ontworpen en gebouwd een tuin verblijfplaats in Luoyang City, en vaak zouden zijn vrienden uit te nodigen in de literaire kring om er te komen om te drinken, zingen, in gesprek over literatuur en poëzie en amuseren zich in het algemeen. Elk najaar als het weer koel en aangenaam was, zou hij komen om de tuin om te drinken en muziekinstrumenten spelen. Nadat hij dronken, dan zou hij zijn jonge jongens construeren om muziek te spelen voor hem in de paviljoens op de vijver, en het geluid van de muziek zou vermengen met de nevel van het meer. Deze dichter, bouwde ook een zogenaamde "Lushan Mountain Grass House" op het noorden van de Xianglu (incent Burner) Piek van Lushan Mountian in de provincie Jiangxi. De muren waren gemaakt van modder, en de kozijnen van hout, met papier voor de ruiten, en opknoping bamboe tinten en gordijnen. Geen verf helemaal is gebruikt, waardoor het een natuurlijke en eenvoudige stijl. In de tuin kon worden gevonden hoge oude dennen en koele bamboe bossen. De berg rotsen waren ingenieus gearrangeerd, en de aangename geluid van de waterval kon worden gehoord, te allen tijde.

Tuinen gebouwd door mannen van brieven tot uiting hun algemene filosofie van het leven. Hun stijl was vooral helder, fris, eenvoudig en elegant, in vergelijking met de extravagantie en luxe van de keizerlijke tuinen en de pracht en sierlijke stijl van de particuliere tuinen van de ambtenaren. De ontwikkeling van de tuinen van de intelligentsia in de Tang-periode een solide basis gelegd voor de regels die deze tuinen werden gebouwd in latere tijden.

Begin van de val van de Oostelijke Han-dynastie (26-220 na Christus), China trad een periode van regel verdeeld en een constante strijd tussen de kleinere staten, die duurde ongeveer 300 jaar. Dit was een tijd van grote sociale onrust. De opkomst en ondergang van de verschillende staten en de opeenvolging van dynastieën was als een voortdurend veranderende lantaarn laten zien voor de ogen. Normale productie werd verstoord, de economie kwam tot stilstand, en de bevolking sterk af. Aan de andere kant, op het gebied van ideologie, de traditie van het confucianisme als enige heersende gedachte was uitgedaagd. Confucianisme, taoïsme en boeddhisme betoogd voor de bovenste hand op de ideologische scène die veel levendiger geworden. De unieke "Wei en Jin Style" die we kunnen vinden in de geschiedenis van de cultuur van China heeft betrekking op de culturele en spirituele kenmerken van deze periode.

Tijdens de Wei-Jin en Zuid-Noord dynastieën (220-586 AD), waren sociaal-politieke tegenstellingen zeer scherp. De sociale lagen van de ambtenaren werd zeer teleurgesteld met hun toekomst als ambtenaren en met het leven in het algemeen. Dit gaf aanleiding tot een filosofie van die rust en niets doen dat indruist tegen de natuur. Het werd mode om doelloos van de metafysica en andere mysterieuze zaken praten. Wat meer is, in 67 na Christus het boeddhisme werd geïntroduceerd in China en dit oefende een grote invloed op het denken van die tijd. De ambtenaren van de tijd combineerde de boeddhistische en Taoïstische escapistische hoogte, en koos voor een levensstijl van distantiëren zich van de centra van politieke macht, verliest zich in de schoonheid van de natuur, en gaven geen enkele verwijzing naar hun persoonlijke verschijning, zodat ze konden zowel houden van de politieke problemen en trots zich in de teelt van persoonlijkheid. Terzelfder tijd, een nieuwe vorm van productie-organisatie begon te snel ontwikkelen vanuit de traditionele Chinese feodale economische structuur-de plantage. Dit type van zelf-voldoende economische structuur gezorgd voor de onafhankelijkheid en de creativiteit van de officiële lagen op het gebied van ideologie en cultuur.

In aanvulling op volle genieten van wandelen van natuurlijke schilderachtige plekjes, maar ook geprobeerd om dit landschap van bossen en heuvels emuleren op grond van hun eigen woningen naar een idyllisch en pastorale sfeer van de natuur te creëren in het wild die zij zouden kunnen genieten zal. Dus het vroege stadium van de particuliere tuin verscheen op het toneel. Het onderscheidende kenmerk van dit type tuin is dat de natuurlijke dingen zoals heuvels organen van water, zoals vijvers en beken, en de vegetatie bestaat uit de belangrijkste structuur van deze tuinaanleg systeem. Vanwege de beperkingen van geografische, klimatologische en economische omstandigheden, de praktijk van het gebruik van kunstmatige rotsen gemaakt van materialen die worden verkregen in de buurt heeft plaatsgevonden van de praktijk van het bouwen tuinen naast grote bergen van de Qin en Han dynastieën. De planten meest gebruikte waren dennen, sparren en bamboe. Deze werden geselecteerd omdat ze groen zijn het hele jaar door, en zijn ook lang en recht, die werd gebruikt om de verticale karakter van de eigenaar te symboliseren. In de prive-tuinen van die tijd, werd de ruimtelijke relatie van objecten en planten nog meer ingewikkelde en verfijnde.

Met behulp van Luoyang, de hoofdstad van Noord-Wei (386-584 AD) als een voorbeeld, waren er 220 kleine woonwijken en grote aantallen particuliere tuinen werden gebouwd in deze wijken. Volgens gegevens van de "Luoyang Jialan Records", op dat moment Luoyang was rijk in hydraulische middelen. Als u de tuinen van de hoge ambtenaar Zhang Lun als voorbeeld, in zijn tuin kon je gazons en bomen en hij probeerde de natuur te emuleren in het wild. Er was een imitatie van de beroemde Jing Yang Mountain, werden de bomen hoog genoeg te blokkeren uit de hitte van de zon, en wijnstokken wiegde zachtjes met de wind. We zien dat mensen van die tijd al wist hoe natuur exemplaren in hun eigen huis. In deze tuinen niet alleen werden er prachtige gebouwen, maar deze waren ingenieus gecombineerd met natuurlijke heuvels en wateren te vullen landschappen vormen. Deze methode van het gebruik van heuvels en wateren in de tuin van de bouw, en benadrukken de elegantie en de details van de structuur van de gebouwen, zorgvuldig selecteren van bomen en planten, en cutting out kronkelende paden die leiden tot mooie schaduwrijke plaatsen werden voorbeeldig modellen die tuin bouwers van latere tijden alle graag imiteren.

De keizerlijke tuinen van deze tijd werden vooral gebouwd in het paleis grond van de hoofdstad van elke staat. Als u de Drie Koninkrijk Periode (220-280 AD) als voorbeeld, in de hoofdstad van het Koninkrijk Wei Cheng Ye City (het noordelijke deel van Anyang, Henan provincie vandaag) werd de Bronzen Peacock Garden. In Luoyang van Noord-Wei werd gebouwd Hualin de Tuinen en de Xiyou Gardens en in de hoofdstad van de Zuid-dynastie Jiankang (vandaag Nanjing van de provincie Jiangsu) werd gebouwd Hualin de Tuinen en de Leyou Gardens. Deze keizerlijke tuinen waren voornamelijk van heuvels, vijvers en beken, allerlei vegetatie bestaat, en verschillende soorten paviljoenen. Ze bezat niet meer de functies van de jacht en feestvieren als keizerlijke tuinen van eerdere perioden deed. In de tuinen werden gebouwd op kleine schaal heuvels symbolisch van de vijf grotere bergen, evenals meren en eilandjes. De gebouwen en structuren waren versierd met houtsnijwerk of geschilderde balken, en had uitstekende dakranden of dak hoeken die schuin omhoog. Sommige werden rechtstreeks gebouwd op het water, en sommige werden verbonden door lange gangen of bruggen. Dit alles diende het verbeteren van de majestueuze en extravagante stijl van de keizerlijke tuinen gebouwd in het midden van de natuurlijke omgeving.

Gelijktijdig met de ontwikkeling van de kunst van tuin bouwen in deze periode was de bloei van de cultuur van de literatoren (intelligentsia en gerangschikt ambtenaren) met inbegrip van poëzie en literatuur, kalligrafie, schilderkunst, muziek, culinaire kunst en kleding en sieraden. Al het bovenstaande is ontwikkeld tot een ongekend niveau. Mensen van latere tijden sprak zeer van klassieke Chinese tuinen, zoals het mengen van natuur in combinatie met poëzie, kalligrafie en schilderen, en deze stijl van tuin bouw begon eigenlijk nog uit deze periode.

Samen met de bouw van boeddhistische en taoïstische tempels in heel China was de opkomst van vele tempel tuinen, die geleidelijk fuseerde samen met de keizerlijke tuinen en particuliere tuinen. De keizerlijke tuinen van deze periode niet meer bezat de pracht van de tuinen van de Qin en Han periode. Chinese tuinen begin van deze periode weggegooid het grandioze en grootschalige stijl van eerdere perioden, en begon de kleine en verfijnde stijl van de latere tijden te ontwikkelen.

Portret van Qinshihuang, de eerste keizer in de geschiedenis van China

In de oudheid was het de traditionele geloof dat de bevoegdheden van de heersers werden geschonken door de goden. Aangezien de macht van de keizer kwam uit de hemel, de keizer was bekend als de "Zoon van de Hemel". De Qin-dynastie (221 vC-206 vC) omver zes kleinere staten en verenigde het land, en werd later vervangen door een nog sterkere totalitaire Han Dynastie (206 voor Christus-220 na Chr.) Dit was het begin van een opeenvolgende 2000 jaar van een eengemaakte staat met gecentraliseerde macht. De oprichting van deze vorm van regering markeert een keerpunt in de Chinese geschiedenis. De invloed van deze historische periode op de kunst van het tuinieren was ook diep en diep.

Van historische annalen uit de Qin en Han perioden kunnen we zien veel dossiers van grootschalige architectonische bouw en aanleg van tuinen in deze periode, die ongeveer 400 jaar bestreken. In het jaar 221 voor Christus, de keizer Qinshihuang het land verenigde en het opzetten van een groot feodale rijk. Hij bestelde 200 duizend rijke families om te verhuizen naar Xianyang in de provincie Shaanxi, om mankracht en middelen te centraliseren, zodat hij zijn ambitieuze bouwplan kan uitvoeren. De Qin-dynastie paleis is van verrassend grote proporties. De beroemdste Qin-dynastie paleis is de E-fang Palace werd ten zuiden van de hoofdstad van die tijd, Xianyang gebouwd. In de "Annalen van de Geschiedenis-deel over keizer Qinshihuang", "is WRI???? En de volgende passage-" ... de voorkant paleis van E-fang is 500 passen van oost naar west, en 50 Zhang (noot: een zhang gelijk aan 10 Chinese voet) van zuid naar noord. Het is groot genoeg om 10 duizend mensen te houden, en hoog genoeg om rechtop een 5 - Zhang banner.

Keizer Qinshihuang gebruikte de Xianyang paleis als het centrum en rond in een straal tot verlenging scores van mijlen gepland te bouwen paleizen en meer dan 200 kamers, die allemaal onderling worden verbonden door gangen boven de grond. Dit maakte deze hele regio, zowel zijn paleis gebied en zijn tuin. Dit extravagante bouw plan is nooit voltooid. De Qin-dynastie duurde slechts 13 jaar, en de droom van keizer Qinshihuang van het opbouwen van een rijk dat zou duren door de eeuwen heen ging in vlammen op, samen met de brand die verwoest E-fang Palace. Er wordt gezegd dat de brand woedde gedurende 3 maanden voor E-fang Palace werd uiteindelijk in brand gestoken op de grond.

Na de val van de Qin Rijk, de voormalige hoofdstad van Xianyang viel in ruïnes. De Westelijke Han-dynastie (206 voor Christus-25 na Christus) opgericht zijn kapitaal in de stad Chang'an, dat ligt ten zuidoosten van Xianyang. De paleizen van de Westelijke Han waren ook zeer groot in omvang. Van paleizen in Chang'an stad, de Changle Palace en Palace Weiyang alleen nam een derde van het hele gebied van de stad. Als je enkele van de kleinere paleizen, zoals Gui Palace, Bei (Noord) Mingguang Palace en Palace, het paleis gebied toe te voegen nam meer dan de helft van de hele stad, waarvan de oppervlakte goed is 36 vierkante kilometer. Dit is meer dan 20 maal de ruimte bezet door de Verboden Stad van de Ming en Qing-dynastieën, die duurde tot ongeveer 0,72 vierkante kilometer.

Han-dynastie Bronzen pot met vogel patroon

De macht van de Han-dynastie en de tuin bouw zowel bereikten hun hoogtepunt tijdens het bewind van keizer Han Wu (140 BC-87 BC). Om aan te tonen de absolute gezag van de keizer, keizer Han Wu persoonlijk toezicht hield op de aanleg van tuinen. De Shanglin Yuan (Opper Woods Tuin) ligt ten zuiden van Chang'an gelegen, te beginnen ten noorden van de zuidelijke oever van de Wei-rivier en eindigt aan de voet van de Zhongnan Bergen. Het is omgeven door een muur van ongeveer 130-160 kilometer, die de noordelijke hellingen van Zhongnan gebergte en de zuidelijke hellingen van Jiujun Bergen omvat. De acht grootste rivieren van Midden Shaanxi alle lopen van noord naar zuid door de tuin. Alleen de Kunming Vijver alleen, die werd gegraven met manuele arbeid, heeft een oppervlakte van 150 hectare, hetgeen voldoende is voor de activiteiten marine opleiding. In de tuin zijn 12 clusters van gebouwen en de tuin is ook compleet met paden, overdekte gangen, bruggen en paviljoenen, die de betekenis van veranderingen in de ruimte afgerond.

Er waren aparte paleizen en tuinen voor de teelt van bloemen en planten, het genot van muziek, hond racen en de aanplant van treurwilgen, allemaal voor het plezier van de keizer. Buiten het paleis kon u ook 36 kleinere tuinen in tuinen ". In Shanglinyuan (Opper Woods Tuin) werden verbouwd allerlei fruitbomen en bomen voor hun schoonheid, om maar te zwijgen van de massa van zeldzame vogels en dieren. Het is niet overdreven om te zeggen dat dit op hetzelfde moment een grote botanische tuin, dierentuin, en plantage. De Westelijke Han historicus Sima Xiangru bij de beschrijving van de Tuin Shanglinyuan schreef met overdrijving: de meest zuidelijke gedeelten van de tuin bloeien nog steeds met vegetatie in de winter, terwijl de meest noordelijke delen van de tuin zijn bevroren meer met ijs en sneeuw in de zomer. De Shanglinyuan Garden is de grootste schaal tuin te vinden in de Chinese geschiedenis, en de tuinen van deze omvang werden zelden aangetroffen in latere tijden.

De Shanglinyuan Gardens, net als de E-fang Palace, werd eveneens vernietigd door de ravage van de oorlog. Maar het had een enorme blijvende invloed op de kunst van de tuin bouw in latere tijden. Om symboliseren een groot en verenigd land, de paleizen en parken van zowel de Qin en Han dynastieën alle gestreefd te manifesteren de hemel, de aarde en het heelal in hun ontwerp. De enorme hoeveelheid grond gebied en ruimte die ze bezetten en de grote diversiteit van de gebouwen en landschappen waren de basisvoorwaarde achter de leidende gedachten hun ontwerp, en volledig gemanifesteerd de politieke standpunten en de interpretatie van het heelal op dat moment.

En in de Taiye vijver in de tuin Shanglin yuan gebouwd werden drie eilanden, waarin de drie heilige bergen van Yingzhou van de Oosterse Zeeën, Penglai en Fangzhang die te vinden zijn in folk tales.This praktijk van Gebouw 3 heilige bergen in een lichaam van betekenen water was doorgegeven als een klassieke traditie om bouwers van tuinen van latere tijden, en we kunnen dit thema van de "drie bergen te vinden in een vijver" herhaaldelijk