ChinaScan.org

Archief voor de 'Chinese Kalligrafie "

In dit hoofdstuk zal introduceren drie kalligrafie meesters uit de Song-dynastie: Su Shi Huang Tingjian en Mi Fu, niet omdat ze actief waren in de tweede helft van de 11de eeuw, en niet omdat ze vrienden waren, maar omdat ze ontwikkeld spontaan een stijl gericht op de expressie van emotie en gevoelens. Nu hebben we ze in de volgorde van hun leeftijd. Su Shi had extra talenten en kennis en was een uitstekend man van letters, schilder en kalligraaf. Zijn gewaagde gedichten vormen zijn eigen unieke school en waren zeer geprezen door de mensen van zijn leeftijd en de mensen van latere generaties. Hij had een goede beheersing van de exploitatiekosten en regelmatige scripts. Maar zijn politieke leven was turbulent, en hij werd verbannen uit de hoofdstad een paar keer. Eens werd hij belasterd en in de gevangenis gegooid voor 130 dagen. Gered door de keizerin-weduwe en de belangrijkste ministers, hij overleefde, maar werd verbannen naar Huangzhou in het zuiden van China. Een lentedag in het derde jaar van zijn leven in Huangzhou, schreef hij een gedicht aan zijn ellende te beschrijven. Toen draaide hij zich het gedicht in de beroemde Scroll van een gedicht over de miserabele leven in Huangzhou. Dit gedicht bevat 120 tekens in 24 zinnen. Vele veranderingen in de lijnen geven een diepe artistieke opvatting die de depressie uitgedrukt door de versregels wedstrijden.

Aan het begin, de personages vooruitgang langzaam, en tonen ook spaties tussen hen. Hij gebruikt gebogen lijnen en schuine delen en lijnen uit te drukken zijn rusteloze hart. In het tweede teken op de tweede regel van de laatste verticale slag is geschreven als een scherp zwaard, waarmee het een grote ruimte, die grenzeloze gevoel uitstraalt. Wat we hier zien is een deel van het werk. De laatste zin betekent dat hij wil terug naar de hoofdstad, maar er zijn negen poorten te passeren, en hij wil terug naar zijn geboortestad, maar de graven van zijn familieleden zijn ver weg. Met verschillende maten, deze tekens tonen sterke contrasten, en aantonen dat hij in onstabiele geest en wrok, en ook zijn verwarring en pessimisme. De vorm van de stippen en lijnen, hun kracht, snelheid, valsheid en werkelijkheid, de dichtheid en losheid, en de ups en downs van hun ritme en verandert de natuurlijke harmonie van het hele werk.

Su Shi achter hem vele gedichten en korte opmerkingen over kalligrafie. "Innocence en romantiek zijn mijn leraren, met fantasie en creatie, ik klaar ben met mijn kalligrafische werken, vrij van traditionele regels. Ik schrijf vrij stippen en lijnen, zonder enige beperkingen. "Hij zei eens dat hij het handschrift genoten. Het was beter voor oude mensen te schrijven dan om schaak te spelen, zei hij. In het nawoord geschreven op een kalligrafisch werk van een vriend, zei hij dat kalligrafie was een spel gespeeld met beroertes. Su Shi hield schilderen ook. De thema's van zijn schilderijen zijn geen concrete dingen, maar het water, rotsen en heuvels in zijn geest of de wrok in zijn hart. Huang Tingjian was een meester van poëzie en kalligrafie. Toen hij een officiële hij had altijd problemen, en werd verbannen uit de hoofdstad een paar keer. Zijn kalligrafische werken zijn krachtig en veranderlijk. De personages in zijn reguliere en het uitvoeren van scripts uit te breiden naar buiten. Zijn handschrift in het wild cursief schrift is beter dan die van zijn leraren. Scroll naar Eminent Monks (zie volgende pagina) drukt zijn ongedwongen, eenvoudig en spraakzaam natuur. Huang Tingjian benadrukte gratie in zijn kalligrafie. Net als Su Shi, nam hij kalligrafie als een spel. Mi Fu was ook goed in poëzie en kalligrafie. Hij was moedig en onverzettelijk. Zijn persoonlijkheid toont in zijn ongebreidelde, licht en natuurlijke hardlopen en cursieve handschrift. Zijn verzameling Tiaoxi Brook Gedichten in de running script is een goed voorbeeld van.

Mi Fu artikelen over kalligrafie, net als zijn kalligrafische werken, richten zich op gracieuze en romantisch tintje. Door deze normen, beoordeelde hij de kalligrafische werk van zijn voorgangers. Hij heeft zelfs kritiek Yan Zhenqing, een kalligraaf van het midden-Tang-dynastie, die een nieuw hoofdstuk geopend voor de ontwikkeling van de kalligrafie, zeggende dat regelmatige script Yan's handschrift was te duidelijk. Net als Su Shi Huang en Tingjian, hij geloofde dat kalligrafie was een spel, zeggende: "Kalligrafie is een spel, dus het is onnodig om de personages te beschouwen als mooi of lelijk. Het is voldoende als u tevreden bent met je werk. Nadat u zette de borstel, is het spel afgelopen. "

Deze drie kalligrafie meesters uit de Song-dynastie werden beïnvloed door de heersende culturele trends en esthetische opvattingen. De Song-dynastie werd beïnvloed door de ontwikkelde cultuur van de Tang-dynastie, maar het voldeed aan interne en externe onrust. De mannen van brieven had minder aspiraties en progressieve enthousiasme dan die van de Tang-dynastie. Toen ze vond het moeilijk om hun hoge ambities te realiseren, zij wijdden zich aan poëzie, kalligrafie en andere artistieke activiteiten uitsluitend. Tegengesteld aan de krachtige en krachtige stijl van de Tang-dynastie, de poëzie van de Song-dynastie zocht een diepe en koude resonantie. Tang schilderijen hebben landschap, bloemen, vogels en natuurlijke scènes als achtergrond, en mooie vrouwen, koeien en paarden in de hoofdrollen. Maar het landschap schilderijen van de Song-dynastie zijn natuurlijke scènes als de belangrijkste objecten.

Dus de mensen van de Song-dynastie vond de running-script kalligrafie, een script tussen de reguliere en de cursieve scripts - niet strikt als de gewone script, en gemakkelijker te leren en te herkennen dan de cursieve script. De running script is handig voor de kalligraaf om zijn kwast gebruiken, en maakt het gemakkelijk voor hem om zijn vreedzaam, eenvoudig en ontspannen geest te uiten, en zijn streven te realiseren om gelukkig te zijn door middel van kalligrafie.

De gevoelens en belangen van de gevraagde Song kalligrafen zijn vergelijkbaar met, maar verschillend van de gratie gekoesterd door de Jin kalligrafen. Zowel gewezen op de schoonheid van het beeld van de objecten en de schoonheid van het belang en de charme van kalligrafie. Maar de gratie gekoesterd door de Jin meesters heeft een smalle connotatie, alleen met een rustige, duidelijke en rustige toon. Tijdens het afspelen van een dergelijke artistieke spel, kreeg de Song kalligrafen ontdoen van alle soorten sluitingen en de druk en creëerde werkt in een krachtige en ongedwongen stijl. Ze bereikten het beste inzicht in de poëzie en handschrift, en uitgedrukt ze in de beste manier. Dus de kalligrafen hun tegenhangers nam uit de Jin-dynastie als hun leerkrachten, maar zij hun collega's overtrof in de strekking en technieken. Dit is duidelijk uit een vergelijking van het handschrift in de running en cursieve scripts door de Song kalligrafen met die van de Jin kalligrafen.

Tijdens de Tang-dynastie, kalligrafische stijl veranderd en ontwikkeld. In dit hoofdstuk zal introduceren we Chu Suiliang en Yan Zhenqing, de twee leiders van de trend in kalligrafie trend op dat moment. In de vroege jaren van de Tang-dynastie, zijn er vier beroemde kalligrafen waren: Ouyang Xun, Yu Shinan, Chu Suiliang en Xue Ji, in volgorde van hun leeftijd.

Chu Suiliang (596-658) was ooit een ambtenaar van het keizerlijk hof, en schreef de ontwerp-verklaring die door keizer Taizong toen hij aftrad ten gunste van zijn zoon. Wanneer de nieuwe keizer, Gaozong, gehuwd Wu Zetian, een van de bijvrouwen van zijn vader, Chu protesteerde, en werd verbannen uit de hoofdstad.

Chu bestudeerde de kalligrafische stijlen van Ouyang Xun en Wang Xizhi, en de Han officiële script. Hij combineerde al deze in een nieuw type van het schrift, het opgeven van het "zijderupsen het hoofd" en "wilde ganzen de staart." Zijn kalligrafische stijl onderging drie belangrijke veranderingen. Het voorwoord bij Tripitake is een van zijn meesterwerken. Geschreven in de reguliere script, de personages zijn dun en glad, maar krachtig. Het werd modieus om zijn handschrift te kopiëren, en hij zelf werd geprezen als een kalligrafie meester van de Tang-dynastie.

Yan Zhenqing (708-784) werd geboren in een aristocratische familie. Zijn grootvader en oom van vaderszijde waren kalligrafen, en injecteerden een liefde van kalligrafie in hem. Yan geslaagd voor het hoogste keizerlijke onderzoek en werd een officiële voor een tijd. Zijn krachtige en krachtige handschrift in de reguliere of het uitvoeren van scripts afspiegeling zijn verheven morele karakter.

Op het eerste, Yan gekopieerd Chu's stijl, en later Wang Xizhi's. Hij eindelijk ontwikkelde een krachtige, mooie en prachtige stijl, die in harmonie was met de bloeiende cultuur van de machtige Tang dynastie. Zijn stijl is enthousiast gevolgd door latere generaties.

Hier moeten we voeren Liu Gongquan (778-865), die was 70 jaar later geboren, en werd net zo beroemd als Jan, wiens stijl hij heeft bestudeerd.

Liu Gongquan ontvangen aanmoediging van verschillende keizers, die waren zijn mecenassen. Liu's personages zijn krachtig, energiek en glad, en de slagen uit te breiden naar buiten. Hij is beroemd om zijn beheersing van spanning en de samenhang van zijn inkt. Net als Yan, heeft Liu's kalligrafie op grote schaal gekopieerd door mensen van latere generaties.

Strengheid is het belangrijkste kenmerk van de kalligrafen van de Tang-dynastie. De Tang-stijl is heel anders dan die van de Jin-dynastie, die is elegant, sierlijk, ongebreidelde en mooi, terwijl dat van de Tang-dynastie is streng en netjes, en makkelijk te leren. Uit de Tang-dynastie op, kalligrafie werd een kunst waarbij veel meer mensen.

Chinese karakters en kalligrafie hebben meer belangrijke functies. Laten we nu eens ons weten dat een aantal belangrijke creatie trends in de ontwikkeling van de Chinese kalligrafie in de Jin, Tang, Song en Qing dynastieën. Toonaangevende deze creatie trends werden kalligrafische meesters van hun periodes.

Dit hoofdstuk gaat over een vader en een zoon van de Jin-dynastie - Wang en Wang Xizhi Xianzhi. De voormalige werd geprezen als een wijze in kalligrafie kringen. Wang Xizhi werd geboren in een adellijke familie. Zijn grootvader, vader en twee broers waren hoge ambtenaren van het keizerlijk hof. Zijn familie was een kalligrafische familie ook. Historische gegevens blijkt dat van de bijna 100 beroemde kalligrafen van de Jin-dynastie, waarvan 20 van de Wang clan. In zijn jeugd, Wang Xizhi was eens een kleine ambtenaar, die opgaf officiële leven om te leven als een kluizenaar en wijden aan kalligrafie. Wordt gezegd dat hij bijna 1.000 kalligrafische werken hebben gecreëerd, maar geen van de originelen hebben overleefd. Degenen die we nu kunnen zien zijn kopieën gemaakt door kalligrafen van latere periodes. Van deze dozijn of zo exemplaren, de meeste zijn in de running en regelmatig scripts, en slechts een is in het cursief schrift.

Wang Xizhi geleerd kalligrafie van zijn vader de eerste plaats, en dan van de beroemde vrouw kalligraaf Mevrouw Wei. Op middelbare leeftijd, stak hij de Yangtze-rivier naar vele beroemde bergen bezoeken in het noorden van China, ontmoette vele beroemde kalligrafen en onderzocht een heleboel stele inscripties. Hij studeerde kalligrafische theorie en ontwikkelde een natuurlijke en ongedwongen nieuwe stijl. Voor een tijd, werd deze nieuwe stijl die door de zonen en neven van de beroemde hedendaagse kalligraaf Yu Yi, tot ongenoegen van laatstgenoemde. Maar het duurde niet lang, Yu Yi zelf bewonderd nieuwe stijl Wang voor haar levendigheid en shiningness.

nieuwe stijl van Wang was een mijlpaal in de geschiedenis van de Chinese kalligrafie, geprezen als een aangename vertrek uit de oude stijlen van Zhong Zhang Zhi U en van de Oostelijke Han-dynastie.

Xie An, een grand wethouder van de Jin-dynastie, was een van de 41 man van letters, die verzamelden zich bij de Orchideeënpaviljoen (zie blz. 5). Hij leerde de cursieve script van Wang. Wang Xianzhi was ooit een ambtenaar van het keizerlijk hof, van hogere rang dan zijn vader. Net als zijn vader, hij was een man van integriteit. Toen Xie An hem vroeg om een deel van een inscriptie te schrijven voor een nieuwe hal, weigerde hij, omdat hij dacht dat de elegante hal was gebouwd tegen de wil van het volk. Een legende vertelt dat in zijn tienerjaren, hij zijn vader vertelde dat de "Zhang cao" cursieve script niet te beperkt was, en stelde het ontwikkelen van een nieuwe stijl het midden tussen de cursieve en het uitvoeren van scripts. Later, Wang Xianzhi ontwikkelde de unieke running-cursieve. Zijn korte nota van Duck-Head pil in de running script (zie volgende pagina) bevat 15 tekens in twee lijnen. Alle personages zijn natuurlijk en vloeiend, ongeremd en lyrisch. In dit, hij overtrof zijn vader.

Volgens Sun Guoting's Verhandeling over Kalligrafie, een dag, Xie An Wang Xianzhi, vroeg: "In vergelijking met het handschrift van je vader, wat denk je van je eigen?" Wang antwoordde: "Zeker, mijn handschrift is beter dan mijn vader." Maar de critici niet zo denken, "zei Xie An. "Ze begrijpen niet," zei Wang Xianzhi. Zon Guoting kritiek Wang voor. Maar deze korte nota blijkt dat zijn handschrift is in feite beter dan zijn vader. In zijn Op Kalligrafie, Zhang Huaiguan van de Tang-dynastie zei dat Wang Xianzhi uitzonderlijk talent bezat, en ontwikkelde een nieuwe stijl verschilt van zowel de lopende en cursieve scripts. Deze nieuwe stijl was ongeremd, en werd zeer modieus.

De Jin-dynastie werd verscheurd door interne onlusten en buitenlandse invasies, en veel getalenteerde mensen verlieten de politiek voor de intellectuele en filosofische bezigheden. Geleerden geprobeerd het leven te onderzoeken en eiste de bevrijding van de persoonlijkheid in een revival van de "honderd scholen van het denken."

Volgt deze trend, literatuur en kunst verlost van de ketenen van leer van Confucius stap voor stap, en zocht manieren om emoties en gevoelens te uiten met charme en kracht. Kalligrafie, de meest geconcentreerde expressie van de esthetische standpunt van de Jin-dynastie, benadrukte de expressie van innerlijke emoties en gevoelens door middel van de patronen van stippen en beroertes. Kalligrafen wedijverden met elkaar om hun handschrift technieken, patronen en structuren van karakters update, dus duwen kalligrafische kunst om haar eerste historische piek.

We hebben gesproken over de kenmerken, evolutie en de belangrijkste functies van de Chinese kalligrafie. Nu zullen we praten over de relaties tussen de kalligrafie en de traditionele culturele gedachtegoed van de Chinese bevolking.

De culturele mentaliteit van de Chinezen kan worden gezien in het schilderij op prehistorisch aardewerk en de menselijke masker ontwerp op een bronzen driepotige statief van de Shang-dynastie getoond in het Museum van de Chinese geschiedenis, in de drie zalen van het Palace Museum in Peking en in de Longmen Grotten in de provincie Henan. Ook kan worden gevonden op het graf van bakstenen van de Qin-dynastie, dakpannen van de Han-dynastie, gedichten van de Tang-dynastie en de rijmende verzen van de Song-dynastie.

Kalligrafie is een elegante kunst, met een geschiedenis van duizenden jaren, en volledig toont de culturele gedachtegoed van de Chinese bevolking. Een dergelijke culturele mentaliteit is geworteld in de klassieke filosofische denken. Het kan terug naar de pre-Qin periode en ook gedateerd omarmt confucianistische en taoïstische denken. Confucianistische denken en taoïstisch denken aangevuld met elkaar, en werd belangrijke factoren bevorderen en van invloed op de evolutie en de ontwikkeling van de esthetiek van de kalligrafie.

Confucius (551-479 voor Christus) was de stichter van de Confuciaanse school van denken die overheerst werd in China voor meer dan 2.000 jaar, en vertegenwoordigde de belangrijkste sociale en culturele trends van het oude China. De confucianistische school bepleit vriendelijkheid, trouw, vergeving en de matiging. Met betrekking tot de ideale kijk op het leven, het pleit voor vooruitgang en optimisme. Op het gebied van kunst, bevestigt het natuurlijke schoonheid, en benadrukt de integratie van de schoonheid en vriendelijkheid. Het gelooft dat de kunst kan een persoon temperament schimmels en opleiden van een persoon in de esthetica, dus helpen die persoon een verheven geestelijke wereld betreden en het bevorderen van de harmonieuze ontwikkeling van de samenleving.

De stichter van het taoïsme, Lao Zi, woonde in dezelfde historische periode als Confucius, hoewel ze iets voor hem. De essentie van de taoïstische denken benadrukt dat het denken en gedrag moet gehoorzamen natuurwetten. In haar kijk op het leven, taoïsme richt zich op retraite, vermijding en passiviteit. Op het gebied van kunst, benadrukt zij het ideaal van terug te gaan naar de natuur en op zoek naar de kwaliteit van de natuur en de mens. Taoïsme smacht naar artistieke romantiek, en stelt dat esthetiek moeten gescheiden zijn van de concrete praktijk, en dat mensen moeten niet proberen na schoonheid die wordt gecombineerd met de voordelen en voldoet aan de fysiologische behoeften. Echte schoonheid moet worden natuurlijk, en bestaan in een geestelijke wereld vrij van buiten boeien. Zulke artistieke esthetiek zijn dieper dan die van het confucianisme, en oefende een grote invloed op latere generaties.

In het algemeen, kan de gemeenschappelijke esthetische vooruitzichten in het bezit van deze twee scholen en weergegeven in kalligrafie en andere kunsten te zien in de volgende drie aspecten: de schoonheid van de eenvoud, de schoonheid van dynamiek en ritme en de schoonheid van matiging.

Lees de rest van dit entry »

Mensen hebben allerlei emoties, met inbegrip van geluk, haat, verdriet, verlangen, liefde, afkeer en angst. De korte emoties zoals vreugde, woede en verdriet extreme heten passies, terwijl de aanhoudende emoties zoals blijdschap, verdriet, haat, verveling, bewondering en terughoudendheid zijn stemmingen. Beide passies en stemmingen beïnvloeden kalligrafische stijl.

Emotie valt in twee categorieën: positief en negatief. In zijn proza van een kort verslag van zichzelf, Huai Su, een cursieve meester, geeft goede voorbeelden van werken die zijn geschreven toen de kalligraaf emoties had positief. Huai Su was een monnik die leefde tijdens de Tang-dynastie. Maar dat deed hij niet strikt volgen monastieke regels, en was verslaafd aan drank. Zijn werk heeft 126 lijnen, en is een meesterwerk worden getoond zijn uitstekende kalligrafische technieken, terwijl het geven van de rekeningen van zijn leven. Het citeert verzen en zinnen door de bekende dichters en andere beroemde figuren lofzang op zijn kalligrafische technieken, en op hetzelfde moment illustreert zijn ongedwongen en zelfvoldane emoties met romantische en vrije slagen. De personages zijn vol leven, rhythmand integratie. Als een perfecte symfonie, beweegt zij zich de ziel van de toeschouwer.

Lu U (1125-1210), een Song-dynastie dichter, links 9.300 gedichten. Een van hen is de titel Ode aan de Hand Cursive verband zijn ervaring in het produceren van een kalligrafische werk toen hij depressief was. Hij stond te popelen om iets te doen voor zijn land, en moedigde mensen aan buitenlandse indringers te weerstaan. Toen hij jong was, hij vocht aan het front een paar keer. Toen hij 57 werd, gedesillusioneerd door de politiek, trok hij zich terug naar zijn geboortestad. Een van zijn gedichten gaat, "Al mijn geld is gegaan op drie duizend gallons wijn / Toch kan ik niet mijn oneindige droefheid / Zoals ik vandaag drinken mijn ogen knipperen brand / grijp ik mijn penseel en kijk rond, de hele wereld krimpt / En in een flits, onwetende, begin ik te schrijven. / Een storm raast in mijn borst, de hemel geeft mij de kracht / Zoals wanneer draken oorlog in het afval, troebele, stinkende van bloed / of demonen omver te werpen vaststelling van rotsen en de maan draait donker. / Op dit moment is alle verdriet verdreven uit mijn hart / I pond de bank met een kreet, en mijn pet af valt. / De fijn papier van Suzhou en Chengdu zal niet dienen / plaats schrijf ik over de dertig meter hoge muur van mijn kamer. "Het is jammer dat dit kalligrafische werk is verloren gegaan, zoals het geweest moet zijn een dynamische.

De twee calligraphers bovengenoemde gemaakt prachtige werken in een cursieve of wilde cursieve, en hun gevoelens tot uitdrukking in hun werk toen ze werden dronken met wijn. Er wordt gezegd dat de wijn de remmingen wegneemt. Dus als een artiest of kalligraaf dronken is hij negeert gemeenschappelijk douanetarief en artistieke regels, en gaat een vrij en ongedwongen sfeer voor het creëren van een werk ten volle aan te tonen zijn persoonlijke kenmerken, en probeert een artistieke stijl die hij nooit heeft geprobeerd. Nu zullen we analyseren de kenmerken van de cursieve script. In tegenstelling tot andere scripts, in het cursief schrift The Strokes altijd met elkaar verbonden zijn, sommige zijn geschreven met een semi-droge borstel. De personages zijn gekanteld of niet, zoals de kalligraaf wensen. De ruimte tussen de lijnen is soms smal en soms breed. Al deze onregelmatige regels zijn een gevolg van het ritme van de agitatie en ongemakkelijke gevoelens van de kalligraaf.

De cursief schrift (met name de wilde cursief schrift) is de meest ongedwongen onder de kalligrafische stijlen, vrij van de beperkingen van andere stijlen. Dit kan worden geïllustreerd aan de hand van schilderen. Figuurschilderen is veel beperkter dan landschapsschilderkunst. Landschapschilderkunst geeft meer ruimte voor de schilder om te creëren. De eerste is net als andere kalligrafische scripts, en de laatste is als de cursieve. De cursieve vraagt om een differentiatie van de geschreven karakters, maar het is niet strikt volgen van de kalligrafische regels. Ook kan de structuur van de stippen en beroertes worden gewijzigd. Met al deze voordelen, in de cursieve de hand van de kalligraaf kan zijn best doen om schoonheid te zoeken, al zijn gevoelens uit zijn borst te krijgen en volledig aantonen dat hij in kalligrafische technieken. Ook onder alle soorten van kalligrafische scripts, de cursieve functies het aspect van de tijd. In andere scripts, is het aspect van de tijd zien in het verkeer oriëntatie van slagen en de volgorde van slagen. Dus de kijkers niet ziet de functie van de tijd, zijn niet geïnteresseerd van de tijd te bestellen. Maar de functie van de tijd in het cursief schrift is het resultaat van continuïteit tussen twee personages of tussen twee slagen. Zodat deze functies kunnen direct worden gezien door de kijkers, en wekken grote belangstelling onder hen. Dus, met behulp van het zichtbare functie van de tijd, geïnspireerd schoonschrijvers bewegen hun borstels snel aan hun emoties en gevoelens te uiten.

Maar we moeten erop wijzen dat, hoewel kalligrafische werken kunnen uitdrukken van de gevoelens van de kalligraaf toen hij zijn penseel beweegt, kan hij niet zijn gevoelens direct te uiten via een bepaald karakter, een beroerte of lijn omdat deze niet een gematerialiseerde vorm van een soort gevoel. Dat betekent dat we niet kunnen zeggen dat dit een beroerte of een lijn spreekt een soort van geluk, en dat een beroerte of lijn spreekt verdriet. De personages kunnen niet uitdrukken van de kalligraaf de innerlijke gevoelens, zoals de tekens die in bepaalde gedichten kan.

Voor de kalligraaf, kan zijn emoties en gevoelens toe te voegen beweging aan zijn creatie, en hem helpen om zijn kwast soepel kan bewegen. De kalligraaf niet te proberen, en kan niet, express of record zijn concrete gevoelens. Zijn werk toont alleen de snelle ritme en andere veranderingen in de structuur van de personages. Voor de kalligraaf, dit is genoeg. Hij weet heel goed dat zijn werk zijn ziel in een dergelijke obscure taal meer krachtiger dan gesproken taal breekt.