Archief voor de 'Kunst van de Chinese religie' Categorie
Thangka van de Tibetanen, een integratie van religie en kunst
Overal in het uitgestrekte gebieden bewoond door de Tibetaanse etnische groep in 
het westen van China, of in kloosters, tempels of gemiddelde woningen, kan een schilderij met felle kleuren, rijke inhoud en nobele kwaliteiten gezien worden. Het is vergelijkbaar met de beschilderde rollen van de Han nationaliteit, die zijn opgehangen aan muren. Deze beeldende kunst is Thangka.
Het prachtige thangka is de parel van de onverdroten inspanningen van de boeddhistische kunstenaars en meesterschilders. Het dient als decoratie voor huis en kloosters, maar ook als een afspiegeling van de vrome overtuigingen van het Tibetaanse volk.
Thangka is een unieke vorm van de schilderkunst in de Tibetaanse cultuur. "Thangka" is een vertaling van de Tibetaanse taal, betekent "doek of zijdeschilderen bladeren kunnen worden verspreid voor de waardering." Het is ontstaan in de periode Tobon (oude Tibet) rond de 7de eeuw. Volgens de legende, de eerste Thangka was een portret van de godin Lhamo, die werd geschilderd door Songtsan Gambo (c.617-650), koning van Tobon. De Bonist cultuur van Tibet, de opschriften op afgronden en de invoering van het boeddhisme in Tibet werden alle factoren in bespoediging van de geboorte en de ontwikkeling van de Thangka. Biedt verschillende nationale kenmerken, sterke religieuze kleuren en unieke artistieke stijl, heeft Thangka altijd beschouwd door de Tibetanen als een schat.
Thangka is een veelheid van qualties, maar de meeste Thangka schilderijen zijn uitgevoerd op doek en papier en zijn genoemd geschilderde Thangka. Daarnaast zijn er geweven Thangka, die een tiental variëteiten, met inbegrip parel Thangka, kleur geschilderd Thangka omvatten, geborduurd Thangka en brokaat Thangka.
Schilderen Thangka is een ernstige zaak, omdat het wordt gezien als een praktijk in zich te houden aan de leer van het boeddhisme. Het proces van het schilderen is een daad van het geven van vriendelijkheid en het beoefenen van deugd en boeddhistische leer, niet de kunstenaar zelf-expressie van zijn wil. Daarom moet de schilder volgen een vast patroon en heeft vaak tot het boeddhisme de praktijk voor een paar dagen vóór het schilderen. Sommigen zullen uitvoeren religieuze ceremonies en zang Boeddhistische Heilige Schrift. Tibetaanse schilders zelden laten hun namen op de schilderijen. 
Het is uiterst moeilijk om een Thangka schilderen, het doen van zo vaak duurt enkele maanden en zelfs jaren. Het gaat om vele complexe procedures, met inbegrip van linearisatie, verkleuring, verven, contour-schetsen met kleur borstels, opsporing ontwerpen in goud en inleggen goud.
In de schilderkunst, de kunstenaar gebruikt een fijne draad op het doek vast op een houten frame en is van toepassing lijm gelijkmatig aan beide zijden van het doek. Hij jassen met een andere laag van gipspoeder nadat het is de lucht gedroogd en gebruikt schelpen en steentjes te polijsten totdat het doek het oppervlak is glad en zelfs onthullende geen granen. Vervolgens gebruikt hij een carbon stok om de contouren van de Boeddha schets en maakt gebruik van een potlood om de lijnen te tekenen. Puur natuurlijke minerale kleurstoffen worden gebruikt, die zijn licht en duurzaam. Het is noodzakelijk het gebruik van een penseel gedoopt in kleur contouren schetsen doen na de toepassing van kleur en dan een gouden sap om het portret schilderen. Tibetaanse schilders zijn uiterst selectief over de kwaliteit van het goud poeder, het moet puur goud zijn.
Grote aandacht wordt ook besteed aan de montage-proces eenmaal het schilderij is voltooid. De vier zijden van het schilderij zijn omzoomd met veelkleurige brokaat en de boven-en onderkant zijn vastgemaakt met een houten rol. Veel Thangka hebben rode en gele randen toegevoegd en zijn bedekt met zijde dezelfde grootte als het schilderij.
Na de montage, Thangka dat nemen het boeddhisme zijn meestal sento naar een tempel of een klooster voor een inwijdingsceremonie en lama's worden uitgenodigd om te zingen geschriften en voegen hun vingerafdrukken met goud sap of cinnaber op de achterkant van het schilderij. Op deze manier, een Thangka wordt een heilig voorwerp. 
Naast religieuze voorwerp, Thangka ook beelden Tibetaanse geneeskunde, historische gebeurtenissen, biografieën, douane, legendes en sprookjes, waarbij politiek, economie, geschiedenis, religie, literatuur, kunst en sociale leven. Dus Thangka zijn als een encyclopedie van de Tibetanen.
De grootte van Thangka varieert. De kleinste is slechts de grootte van een handpalm, geschilderd op papier, doek of geit huid; de grote bedrijven kunnen zo groot zijn als tientallen en zelfs honderden vierkante meters. Wanneer een dergelijke grote Thangka wordt langzaam ontvouwd het kan een helling te dekken. Een titel grote Thangka "een show van gekleurde tekeningen over literatuur en kunst van de Tibetaanse etnische groep van China" is 618 meter lang en heeft 400 top-level ambachtelijke meesters bijna vier jaar te voltooien.
Ontwikkeld uit de 7e eeuw tot heden, heeft Thangka uitgegroeid tot een zeer volwassen schilderkunst evenals een religieuze kunst. De Boeddha's en bodhisattva's geschilderd op Thangka hebben vervangen sculpturen en muurschilderingen in de kloosters en tempels en zijn geworden draagbare afgoden. Zolang de Tibetanen die dwalen op zoek naar water en gras op de uitgestrekte, desolate hoogvlakte roll een Thangka en hang het in de tent waarin ze leven, zullen zij in staat om te bidden, uit te voeren religieuze diensten en ontvangen geestelijk voedsel.
