ChinaScan.org

Αρχείο για την «κινεζική Ένδυση 'Κατηγορία

Από την άποψη της πολιτιστικής και οικονομικής ανάπτυξης της φεουδαρχικής κοινωνίας, τα Δυναστεία Τανγκ στην Κίνα ήταν αναμφίβολα ένα αιχμής στην ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού. Η κυβέρνηση δεν Tang μόνο άνοιγμα της χώρας προς τον έξω κόσμο, επιτρέποντας τους αλλοδαπούς ώστε να δραστηριοποιηθούν και να έρθουν να σπουδάσουν, αλλά προχώρησε τόσο πολύ ώστε να τους επιτρέπει σε εξετάσεις για την επιλογή των κυβερνητικών αξιωματούχων. Ήταν ανεκτικοί, και συχνά συγκινημένο, των θρησκειών, της τέχνης και του πολιτισμού από τον έξω κόσμο. Chang'an, η πρωτεύουσα Tang, συνεπώς, έγινε το κέντρο της ανταλλαγής μεταξύ των διαφορετικών πολιτισμών. Αυτό που αξίζει ειδικής μνείας είναι ότι οι γυναίκες της δυναστείας των Τανγκ δεν όφειλε να συμμορφωθεί με την παραδοσιακή ενδυμασία κώδικα, αλλά είχαν τη δυνατότητα να εκθέσουν τα όπλα τους και πίσω όταν ντυμένοι, ή φορούν τα φορέματα που απορροφά στοιχεία από άλλους πολιτισμούς. Θα μπορούσαν να φορούν ανδρικά ενδύματα ιππασίας, αν τους άρεσε, και απολαμβάνουν το δικαίωμα να επιλέξει την σύζυγό τους ή να τον διαζύγιο. Υλιστικός αφθονία και μια σχετικά χαλαρή κοινωνική ατμόσφαιρα έδωσε δυναστείας Τανγκ την άνευ προηγουμένου ευκαιρία να αναπτυχθούν πολιτιστικά, φθάνοντας το ύψος του στην ποίηση, τη ζωγραφική, τη μουσική και το χορό. Με βάση την εξέλιξη στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας στην Sui Δυναστεία, και την πρόοδο της μετάξι ξετύλιγμα των ινών και τεχνικές βαφής, την ποικιλία, την ποιότητα και την ποσότητα των υλικών κλωστοϋφαντουργικών έφθασε σε πρωτοφανή ύψος, και η ποικιλία του στυλ φόρεμα έγινε την τάση της εποχής.

Το σημαντικότερο ενδύματα σε αυτό το μεγάλο διάστημα της ευημερίας ήταν φορέματα των γυναικών, συγχαρητήρια από περίτεχνα χτενίσματα, στολίδια και μακιγιάζ προσώπου. Οι γυναίκες Tang ντυμένοι στα σύνολα των ενδυμάτων, που κάθε μια μοναδική εικόνα από μόνη της. Οι άνθρωποι δεν είναι πλέον ντυμένα με ιδιοτροπίες τους, αλλά έπαιξε μέχρι την πλήρη ομορφιά των ενδυμάτων τους με βάση το κοινωνικό τους υπόβαθρο. Κάθε αντιστοίχιση συνδυασμό ενδυμάτων που είχε το δικό του μοναδικό χαρακτήρα, καθώς και μια βαθιά πολιτιστική γείωση. Σε γενικές γραμμές, τα φορέματα των γυναικών Tang μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις κατηγορίες: την hufu, ή αλλοδαπός φόρεμα που ήρθαν από το Silk Road, οι παραδοσιακές ruqun ή διπλά σε στρώσεις ή μικρή παραγεμισμένο σακάκι που ήταν χαρακτηριστική της κεντρικής Κίνας, καθώς και το πλήρες σύνολο αρσενικών ενδύματα που έσπασε την παράδοση του Κομφούκιου διατυπώσεων. Πρώτη Ας μιλήσουμε για την ruqun, η οποία αποτελείται από την κορυφή σακάκι και καιρό φόρεμα και μια φούστα για το κάτω μέρος. Οι γυναίκες Tang κληρονόμησε αυτό το παραδοσιακό στυλ και να αναπτυχθεί περαιτέρω, το άνοιγμα στο γιακά, στο μέτρο του εκθέτει το χάσμα μεταξύ των μαστών. Αυτό ήταν ανήκουστο και αδιανόητη στο προηγούμενο δυναστείες, στην οποία οι γυναίκες έπρεπε να καλύπτει ολόκληρο το σώμα τους, σύμφωνα με τα κομφουκιανικών κλασικούς. Αλλά το νέο στυλ αγκαλιάστηκε αμέσως από το ανοικτό πνεύμα αριστοκρατική γυναίκες της δυναστείας των Τανγκ. Zhang Xuan, ζωγράφος γυναίκα της δυναστείας των Τανγκ, και Zhou Fang, ένα άλλο διάσημο ζωγράφο, ήταν ιδιαίτερα καλό να απεικονίσουν πολυτελή γυναίκες σε περίτεχνα φορέματα. Zhou Fang, στη ζωγραφική του, κυρία με το λουλούδι στα μαλλιά, παρουσίασαν μια ομορφιά με ένα μακρύ φόρεμα ελαφρά καλύπτει το στήθος, αποκαλύπτοντας μαλακό και εύπλαστο ώμους με μια μεταξωτή κάπα.

Το διάγραμμα του μακιγιάζ προκειμένου για γυναίκες δυναστείας Τανγκ. Μια προσώπου μακιγιάζ των Tang γυναίκες. (Εκδόθηκαν από Gao Chunming)

Διαβάστε το υπόλοιπο αυτής της εισόδου »

Στην πολιτική ιστορία της Κίνας, η Wei και Jin περίοδος ήταν μια περίοδος αστάθειας, η οποία βαθμονομείται πάνω από 200 χρόνια. Οι συχνές αλλαγές στην πολιτική εξουσία και τους πολέμους ακατάπαυστη προστίθενται τα δεινά των ανθρώπων, που είχαν καταστραφεί ήδη από τις φυσικές καταστροφές και επιδρομές. Η φορά κυρίαρχο νόμοι και διατάξεις κατέρρευσε. Το ίδιο έκαναν και μια φορά την αδιαφιλονίκητη εξουσία του Κομφούκιου. Στο μεταξύ, η φιλοσοφία του Λάο Τζι και Zhuang Zi έγινε δημοφιλής? Βουδιστής γραφή είχε μεταφραστεί? Daoism αναπτυχθεί? Και την ανθρωπιστική ιδεολογία προέκυψε μεταξύ τους αριστοκράτες. Η αριστοκρατική απόγονοι φιλοδοξούσε ατομικισμό και οδήγησε την τάση σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής. Αυτό το αξίωμα του «πολιτιστική ελίτ» ήταν προβαίνουν σε φίλους, καθιστώντας την κοινωνική σχόλια και ελέγχοντας τις δημόσιες γνώμες. Συμπεριφορά τους θέτει σε κίνδυνο τη συντηρητική και η αυτοκρατορική εξουσία, η οποία προσπάθησε να τους συντρίψει με τη βία. Δεν είναι unfitting να πω ότι η απειλητική για τη ζωή κίνδυνο και η αγωνία ήταν αξεπέραστα στο Wei και Jin δυναστείες. Ωστόσο, μια άλλη χαρακτηριστική εικόνα του Wei και Jin λόγιοι ήταν ότι επιείκεια σε πόσιμο, καθιστώντας Καλά, μιλάμε και της μεταφυσικής. Η ύπουλη φύση της πολιτικής ανάγκασε αυτές μελετητές να αναζητούν άνεση και ανακούφιση σε αυτές τις πτυχές. Που αντιμετωπίζει η υποκρισία και περιορισμός των παραδοσιακών παραγγελιών, προτιμούσαν μια ζωή της αλήθειας και της ελευθερίας. Ζήτησαν το ανέμελο τρόπο ζωής, τη διατήρηση της καλής υγείας ή επιείκεια σε γήινες απολαύσεις. Αυτές οι αριστοκράτες μεταβληθεί σημαντικά σε αισθητικό γούστο και τη συμπεριφορά, εκ προθέσεως σπάσιμο μακριά από την παραδοσιακή ηθική στην καθημερινή τους ζωή. Ορισμένοι ντυμένος τον εαυτό τους σε ελεύθερη και casual κομψότητα, ενώ τα υπόλοιπα πήγαν στα δύο άκρα, ατημέλητη ή σχολαστική.

Σε αυτή την περίοδο, οι άνθρωποι χωρίστηκαν σε εννέα κατηγορίες από το χώρο τους στο δικαστήριο ή την περιουσία τους. Μια διαχωριστική γραμμή που ήταν ο διαχωρισμός αυτών των τάξεων, οι οποίοι δεν μπορούν να παντρευτούν μεταξύ τους. Δεν είναι μόνο οι πλούσιοι χρησιμοποιηθεί κάθε ευκαιρία γάμους και κηδείες για να αναδείξουν τον πλούτο τους, αλλά οι κοινοί ακολούθησε και πάλι το κοστούμι. Υπήρξε μια ιστορία σε Σι-Shuo Hsin-yu (νέο λογαριασμό του Tales of the World) ότι ένας λόγιος Ruan Ji (210-263) και την ανιψιά του Ruan Xian, ζούσε νότια του δρόμου, ενώ κάποιες πιο πλούσιους Ruans ζούσαν βόρεια του δρόμου. Κάθε χρόνο στις 7 Ιουλίου, η ^ου του σεληνιακού ημερολογίου, το βόρειο Ruans έβγαλε τα ρούχα τους για να αερίζεται κάτω από τον ήλιο, που δείχνει μακριά μετάξια και μπροκάρ τους. Σε απάντηση σε αυτό το Ruan Ji έβγαλε πρόχειρης εσώρουχό του κατασκευασμένη από χοντρό ύφασμα καθημερινές και sunned αυτό σε μπαμπού πόλο. Αυτή η συμπεριφορά ήταν η ίδια σαρκασμός κατά την επίδειξη και την κομφουκιανικών διατυπώσεις με ρούχα.

Οι «Επτά κύριοι του μπαμπού Δάσος» αναφέρεται στις επτά κύριοι του Wei και Jin Περίοδο, συμπεριλαμβανομένης Ruan Ji και Ruan Xian. Σήμερα μπορούμε να δούμε ακόμα σε τοιχογραφίες τρόπο με τον οποίο μια φορά ντυμένος - το μπροστινό μέρος του ενδύματος σέρνοντας στο πάτωμα, εκθέτοντας το στήθος, τα χέρια, κνήμες και τα πόδια. Αυτή είναι μια σπάνια σκηνή μεταξύ των λόγιοι της κινεζικής φεουδαρχική κοινωνία, διότι μόνο η χαμηλότερη κατηγορία εκτίθενται χέρια και τα πόδια τους. Επιπλέον, οι χαρακτήρες τους δεν ήταν λιγότερο προκλητικός από τα ρούχα τους. Σε έργα ζωγραφικής, Liu Ling, Ji Kang και Wang Rong των «επτά κύριοι" είχε κάνει τα μαλλιά τους σε ψωμάκια παιδιών, κυνική όλες τις παραδόσεις και τα έθιμα του κόσμου. Όσον αφορά τα κινεζικά ενδύματα λαϊκής, η γεύση του λόγιοι διευρυνθεί σημαντικά την αισθητική της αρχαίας Κίνας. Η κινεζική παραδοσιακή έννοια της ομορφιάς που ξεκίνησε ως κάτι πολύ απλό: μαλακά χέρια και μαλακό δέρμα, γλυκό χαμόγελο και όμορφα μάτια αποτέλεσε την ιδανική ομορφιά της την Άνοιξη και το Φθινόπωρο Περιόδου, εξήρε την ταπεινός και φυσική ομορφιά. Με την Wei και Jin Περιόδου, περιγραφές της γυναικείας ομορφιάς μεταφέρθηκε στο να συμπεριλάβει το χτένισμα, τα φορέματα και τα στολίδια. Η πιο εξελιγμένα αισθητική του Wei και Jin Περίοδος επέφερε μεγάλη πρόοδο σε φόρεμα και στολίδια.

Στην Wei και Jin Περιόδου, ειδικά κατά τη διάρκεια της Ανατολικής Jin Περίοδο (317-420), οι αριστοκρατικές γυναίκες πήγε μετά από μια ανεμπόδιστη τρόπο ζωής μαζί με την κατάρρευση του ανατολικού Han φεουδαρχική κώδικα ηθικής. Οι γυναίκες αυτές φάνηκε κάτω από το ρόλο της κοινωνίας των πολιτών που τους επιβάλλονται, και οι ίδιοι βυθίζονται στην κοινωνικοποίηση, αξιοθέατα, τις μελέτες και της τέχνης, της λογοτεχνίας και μεταφυσική, εντελώς αψηφώντας το feudalistic «αρετές» των γυναικών. Αυτό το ανέμελο τρόπο ζωής που επιφέρει η ανάπτυξη των γυναικείων ενδυμάτων προς την κατεύθυνση της εξωφρενικές και διακοσμημένες ομορφιά. Φαρδιά μανίκια και καιρό ρόμπες, που φέρουν κορδέλες και πλωτά φούστες, κομψό και μεγαλοπρεπή στολίδια μαλλιών - όλα αυτά έγιναν με την εξέλιξη του Wei και Jin ενδυμάτων.

Στο ήδη από τα αντιμαχόμενα κράτη Περιόδου, το έκτο αυτοκράτορας του Ζάο ήδη συνειδητοποίησε ότι, αν και ο στρατός Ζάο είχε καλύτερα όπλα, η μακρά ρόμπες που φοριούνται από τους στρατηγούς και πολεμιστές ήταν υπερβολικά επαχθείς για έναν στρατό, ειδικά όταν έπρεπε να σύρετε πανοπλίες και τις παραδόσεις τους γύρω. Είχαν δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες, αλλά λίγοι αναβάτες ευελιξία να κάνουν μια γρήγορη επίθεση. Πήγε εναντίον όλων των ενστάσεων και υποστήριξε για την αλλαγή προς το Hu ή δυτικό στυλ ένδυσης μειονότητα της νομαδικής αναβάτες. Οι στρατιώτες Zhao φορούσαν μικρότερη ρόμπες και παντελόνι και σύντομα έγινε ένα καλύτερο στρατό. Οικονομική ανάπτυξη ακολούθησε.

Επιπλέον, αυτό το στυλ που ήταν παρακινδυνευμένο φορά κι έγινε και απέρριψε την καθημερινή φθορά της κοινής λαοί από Wei, Jin και της Νότιας και Δυτικής δυναστείες στις κεντρικές πεδιάδες. Ένας λόγος για την αλλαγή αυτή, δυστυχώς, ήταν συχνή η μετανάστευση των ανθρώπων να τρέξει μακριά από τους πολέμους και αδιάκοπη χάος. Η διαδικασία αυτή βοήθησε επίσης την ανταλλαγή πολιτισμού ενδύματος. Kuzhe και liangdang είναι το τυπικό "HU" ή φθορά μειονότητα της εποχής εκείνης. Δεν είναι δύσκολο να δούμε ότι και οι δύο μορφές είναι κατάλληλα για ιππασία και για τη ζωή στον ψυχρό κλίμα. Η λεγόμενη kuzhe είναι ένα ξεχωριστό στυλ με άνω και κάτω ενδυμάτων. Το τεμάχιο μοιάζει με μια σύντομη ρόμπα με φαρδιά μανίκια, μια κεντρική προσαρμογή της Κίνας στην αρχική στενά μανίκια κατάλληλα για ιππασία και η εκτροφή ζώων. Αυτό που επίσης άλλαξε ήταν το κλείσιμο της ρόμπα, η οποία κινήθηκε από αριστερά προς τα δεξιά. Είναι ενδιαφέρον, οι άνθρωποι της κεντρικής Κίνας κάλεσε βορειοδυτική ανθρώπους "άτομα με αριστερό κλείσιμο." Οι ρόμπες αυτή τη στιγμή έχουν μειωθεί σημαντικά, και ποικίλα και στυλ. Ιστορική υλικά παρουσιάζουν μια σειρά από στυλ αυτών των ενδυμάτων πάνω σε Wei, Jin, Νότιας και της Βόρειας δυναστείες, η οποία είχε αριστερά, δεξιά και μεσαία κλείσιμο, ή ακόμη και swallowtails στο μέτωπο ποδόγυρο. Ένα σύνολο των ενδυμάτων αυτών καθιστά το χρήστη απότομη και ευκίνητη, όπως παρατηρείται συχνά σε πήλινα ειδώλια ταφή στη νότια Δυναστείας.

Το χαμηλότερο ένδυμα της kuzhe είναι ένα παντελόνι με κλειστά καβάλο. Αρχικά αυτά τα παντελόνια ήταν κοντά τοποθέτηση, επίδειξη λεπτός πόδια που θα μπορούσαν να μετακινούνται ελεύθερα. Όταν αυτό το ύφος εμφανίστηκε στην κεντρική Κίνα, ειδικά όταν ορισμένοι υπάλληλοι τους φόρεσαν στο δικαστήριο, οι συντηρητικοί υπό αμφισβήτηση την καταλληλότητα των δύο λεπτά πόδια που φώναξε εξέγερση κατά της φαρδιά και παραδοσιακές τελετουργίες φθορά. Η διεύρυνση του πόδια ήταν ένας συμβιβασμός, έτσι ώστε το παντελόνι εμφανίστηκε ακόμα παρόμοια με την παραδοσιακή ρόμπα. Όταν περπάτημα περίπου, αυτό το παντελόνι ήταν πιο ευέλικτη και εύκολη από την ρόμπα. Για να αποφευχθεί να εμπλακούν σε αγκάθια ή σέρνεται στη λάσπη, κάποιος ήρθε με μια λαμπρή ιδέα της άρσης του σκέλους του παντελονιού και η σύνδεση με τους μέχρι λίγο κάτω από το γόνατο-επίπεδο. Αυτό το είδος των παντελόνι μπορεί να δει συχνά σε ειδώλια ταφή της Νότιας Δυναστείας και πίνακες τούβλο. Στην εμφάνιση, είναι αρκετά παρόμοια με την καμπάνα παντελόνι πυθμένα, στη σύγχρονη ημέρες, αλλά στην πραγματικότητα, είναι μόνο παρόμοια προφίλ δεν, στον τομέα των κατασκευών.

Liangdang ή διπλό στρωματοειδούς κοστούμι είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό ύφος αυτής της περιόδου, και, όπως προέκυψε από τα βορειοδυτικά προς την Κεντρική Κίνα. Δεν ήταν περισσότερο από ένα γιλέκο, το οποίο μπορεί να δει σε πολλά κομμάτια ταφή εκείνης της εποχής. Κρίνοντας από πήλινα ειδώλια και τοιχογραφίες σε τάφους, το γιλέκο ήταν σε δύο χωριστά κομμάτια στερεώνονται στους ώμους και με τα όπλα. Υπήρχαν επίσης liangdangs φοριέται μέσα σε υλικά με επένδυση από δέρμα ή το βαμβάκι, ή χωρίς γραμμές, στενή ή φαρδιά. Το όνομα έχει αλλάξει με την πάροδο των ετών, αλλά το ύφος παρέμεινε. Τα ενδύματα που αναφέρω παραπάνω ήταν πολύ της μόδας εκείνη την εποχή τόσο για τις γυναίκες και τους άνδρες. Το ξεχωριστό ύφος κομμάτι ήταν πάντα το πρωτότυπο του κινεζικού λαού, αλλά και τροποποιήσεις που έγιναν λόγω της ανταλλαγής και συγχώνευση των διαφόρων πολιτισμών ενδύματος.